Piątkowy wieczór. Dzieci kłócą się o to, w co grać. Jedno chce Uno. Drugie chce budować fort. Nikt nie może się zgodzić. Brzmi znajomo?
Rodzinne wieczory gier rozpadają się, gdy brakuje im struktury i niespodzianek. Kończy się na graniu w te same trzy gry na zmianę, najmłodsze rodzeństwo narzeka na niesprawiedliwość, a wszyscy wracają do swoich ekranów w ciągu dwudziestu minut.
Losowy wybór rozwiązuje ten problem. Gdy narzędzie wybiera grę, przydziela drużyny lub decyduje, kto zaczyna pierwszy, nikt nie może się spierać. To nie faworyzowanie. To nie oszustwo. To po prostu losowość. A ta niewielka zmiana zamienia zwykłe wieczory w coś, na co dzieci naprawdę czekają.
Oto siedem pomysłów na wieczór gier, które wykorzystują proste narzędzia losujące, aby utrzymać świeżość, sprawiedliwość i prawdziwą zabawę dla całej rodziny.
1. Losowy quiz wiedzy
Wylosuj numer kategorii i obserwuj, jak rodzina szuka odpowiedzi, do których się nie przygotowała.
Przypisz numery sześciu lub ośmiu kategoriom quizowym. Na przykład geografia, zwierzęta, filmy, jedzenie, sport, nauka, muzyka, historia. Użyj generatora liczb losowych, aby wybrać, którą kategorię obejmuje każda runda. Nikt nie wie, co nadchodzi, więc nikt nie może się przygotować ani zdominować swoim jednym obszarem ekspertyzy.
Każdy członek rodziny odpowiada na zmianę. Poprawna odpowiedź to punkt. Błędna odpowiedź — pytanie przechodzi do następnej osoby.
Jak to działa: Wypisz kategorie na kartce i ponumeruj je. Wygeneruj losową liczbę w każdej rundzie, aby wybrać temat. Pytania można znaleźć na darmowych stronach quizowych lub wymyślić własne na podstawie tego, co Państwa rodzina wie.
Najlepsze dla wieku: od 6 lat. Młodsze dzieci mogą być w parze ze starszym rodzeństwem lub rodzicem.
Dlaczego to działa: Losowość wyrównuje szanse. Tata może miażdżyć kategorię sportową, ale zupełnie się zagubić w wiedzy o K-popie. Gdy wybór tematu jest poza zasięgiem wszystkich, jest więcej śmiechu i mniej druzgocących zwycięstw.
2. Tajemnicza kolacja
Losowy wybór imion przydziela, kto zajmuje się którą częścią posiłku. Wyniki zaskoczą Państwa.
To pomysł, który łączy kolację z rozrywką. Wypisz role, takie jak szef kuchni przystawek, mikser napojów, dekorator stołu, pomocnik dania głównego i kapitan deserów. Wrzuć imiona wszystkich członków rodziny do losowania i przydziel każdej osobie losową rolę.
Haczyk? Nikt nie wybiera własnego zadania. Siedmiolatek może skończyć jako kapitan deserów (oczywiście pod nadzorem). Tata może dostać dekoratora stołu. Przydziały są ostateczne.
Jak to działa: Wypisz wszystkie role związane z kolacją i imiona członków rodziny. Użyj losowania imion, aby dopasować osoby do zadań. Ustaw timer na 45 minut i pozwól wszystkim pracować nad swoim przydziałem. Potem usiądźcie razem i cieszcie się wspólnym chaosem.
Najlepsze dla wieku: od 4 lat. Maluchy mogą pomagać przy prostych zadaniach, jak rozkładanie serwetek lub mieszanie.
Dlaczego to działa: Dzieci czują się odpowiedzialne, gdy mają prawdziwe zadanie. Losowość eliminuje skargi typu „ale ja zawsze muszę nakrywać do stołu." Poza tym powstają naprawdę kreatywne kombinacje posiłków, których nigdy nie zaplanowałoby się celowo.
3. Turniej rzutów monetą
Turniej drabinkowy, w którym każdy pojedynek rozstrzyga się jednym rzutem monetą. Czysty los. Zero umiejętności.
Ustaw drabinkę jak w March Madness. Każdy członek rodziny otrzymuje numer rozstawienia. Pojedynki rozstrzygane są rzutami monetą. Zwycięzca awansuje. Przegrany kibicuje z boku.
To brzmi zbyt prosto, żeby było zabawne. A nie jest. Jest coś w monecie kręcącej się w powietrzu, gdy sześciolatek skanduje „orzeł, orzeł, orzeł," co tworzy prawdziwe napięcie. Stawka wydaje się realna, nawet gdy wynik jest całkowicie losowy.
Jak to działa: Narysuj drabinkę na kartce lub tablicy. Rozstaw wszystkich graczy losowo, używając losowania imion dla dodatkowej uczciwości. Rzuć monetą w każdym pojedynku. Jeden rzut na rundę utrzymuje szybkie tempo, lub najlepszy z trzech w finale.
Najlepsze dla wieku: od 3 lat. Nawet maluchy rozumieją orzeł kontra reszka.
Dlaczego to działa: To wielki wyrównywacz. Pięciolatek ma dokładnie takie same szanse na wygraną jak Państwo. Żadnej przewagi umiejętności, żadnej przewagi wiekowej. Dzieci, które zwykle przegrywają w rodzinnych grach, mogą doświadczyć wygranej na równych warunkach. Warto przeprowadzić kilka turniejów jednego wieczoru, ponieważ każdy trwa około pięciu minut.
4. Opowiadanie historii z kostką
Rzuć kostką i buduj szaloną historię wspólnie, jedno zdanie na raz.
Każdy gracz rzuca kostką w swojej turze. Numer określa, jaki rodzaj zdania dodaje do historii. Jedynka może oznaczać „przedstaw nową postać." Dwójka — „coś idzie nie tak." Trójka oznacza „opisz dziwne miejsce." Czwórka oznacza „ktoś znajduje przedmiot." Piątka oznacza „następuje niespodzianka." Szóstka oznacza „narrator wybiera cokolwiek."
Jedna osoba zapisuje historię lub nagrywa ją na telefonie.
Jak to działa: Przed rozpoczęciem ustalcie, co oznacza każdy numer na kostce. Rzucajcie na zmianę i dodawajcie dokładnie jedno lub dwa zdania na podstawie wyniku rzutu. Przejdźcie przez koło co najmniej trzy razy. Przeczytajcie całą historię na głos na koniec.
Najlepsze dla wieku: od 5 lat. Młodsze dzieci mogą dyktować swoje zdania rodzicowi, który je zapisuje.
Dlaczego to działa: Kostka eliminuje tremę przed występem. Dzieci, które zamierają podczas otwartych aktywności twórczych, nagle mają ograniczenie, które iskrzy pomysłami. Losowość tworzy zwroty akcji, których nikt się nie spodziewał. Powstają historie o psach-astronautach walczących z potworami-pizzami, a każdy miał swój wkład.
5. Losowy pokaz talentów
Losowanie imion decyduje, kto występuje i w jakiej kategorii. Bez wymówek.
Wypisz kategorie występów: zaśpiewaj piosenkę, opowiedz żart, zrób imitację, zatańcz, pokaż sztuczkę magiczną, zrób śmieszną minę, odegraj scenkę. Wrzuć imiona wszystkich członków rodziny do losowania. Wylosuj imię, a potem losowo wybierz kategorię.
Ta osoba ma 60 sekund na przygotowanie. Potem występuje przed rodziną. Wszyscy oceniają na skali od jeden do dziesięciu, ale oceny są również generowane losowo, aby utrzymać zabawny i bezstresowy charakter.
Jak to działa: Użyj losowania imion do ustalenia kolejności występów i generatora liczb do kategorii. Daj każdemu występującemu minutę na przygotowanie. Po występie wygeneruj losową ocenę od jeden do dziesięciu. Najwyższy łączny losowy wynik na koniec wygrywa trofeum (którym może być łopatka kuchenna lub poduszka — im głupiej, tym lepiej).
Najlepsze dla wieku: od 4 lat. Nieśmiałe dzieci radzą sobie lepiej, gdy wszyscy są równie skrępowani.
Dlaczego to działa: Losowe ocenianie całkowicie zdejmuje presję. Nikt nie jest naprawdę oceniany. Losowość oznacza, że fatalny występ może dostać dziewiątkę, a świetny trójkę. Uczy to dzieci występowania dla zabawy, a nie dla aprobaty, a śmiech nie ustaje.
6. Losowe poszukiwanie skarbów w domu
Generator liczb wybiera przedmioty. Rodzina ściga się, by je znaleźć.
Ponumeruj listę 20 przedmiotów domowych. Takich jak niebieska skarpetka, coś co zaczyna się na literę M, książka z ponad 200 stronami, coś co ładnie pachnie, najcięższa rzecz, którą można unieść jedną ręką. Użyj generatora liczb losowych, aby wybrać dziesięć przedmiotów z listy.
Ustaw timer na piętnaście minut. Wszyscy przeszukują dom. Pierwsza osoba, która zbierze wszystkie dziesięć przedmiotów, wygrywa.
Jak to działa: Przygotuj wcześniej główną listę 20-30 możliwych do znalezienia przedmiotów. Wygeneruj dziesięć losowych liczb, aby wybrać listę na dany wieczór. Wydrukuj lub przeczytaj listę na głos. Uruchom timer.
Najlepsze dla wieku: od 5 lat. Młodsze dzieci najlepiej połączyć w pary z kimś starszym.
Dlaczego to działa: Losowy wybór oznacza, że nie można zapamiętać listy z tygodnia na tydzień. Niektóre kombinacje okazują się komicznie trudne. „Znajdź coś fioletowego, co zmieści się w kieszeni" sprawia, że wszyscy grzebią w szufladach. Aktywność fizyczna pozwala spalić energię, a losowość utrzymuje nieprzewidywalność powtórek.
7. „Co wolisz" z losowym pierwszym wyborem
Klasyczna gra w pytania, ale rzuty monetą decydują, kto odpowiada pierwszy i kto zadaje pytanie.
Wypisz 20 lub więcej pytań „Co wolisz" odpowiednich dla Państwa rodziny. Najlepiej sprawdzają się śmieszne pytania. Czy wolałbyś/wolałabyś mieć spaghetti zamiast włosów czy klopsiki zamiast oczu? Czy wolałbyś/wolałabyś przez tydzień tylko szeptać, czy tylko krzyczeć?
Przed każdym pytaniem rzuć monetą, aby zdecydować, kto je czyta. Potem rzuć ponownie, aby zdecydować, kto odpowiada pierwszy. Pierwsza odpowiadająca osoba musi się zdecydować, zanim usłyszy wybór kogokolwiek innego.
Jak to działa: Przygotuj pytania z wyprzedzeniem lub znajdź listy online. Użyj narzędzia do rzutu monetą, aby wybrać czytającego i pierwszego odpowiadającego w każdej rundzie. Po odpowiedzi pierwszej osoby przejdźcie przez koło. Dyskutujcie i debatujcie po tym, jak wszyscy wybrali stronę.
Najlepsze dla wieku: od 4 lat. Młodsze dzieci szczególnie uwielbiają obrzydliwe lub głupie opcje.
Dlaczego to działa: Odpowiadanie jako pierwszy to zupełnie inne doświadczenie niż odpowiadanie po wysłuchaniu wszystkich innych. Rzut monetą dodaje drobny dreszczyk napięcia przed każdym pytaniem. Dzieci ćwiczą podejmowanie niezależnych decyzji bez wpływu rówieśników. A dyskusje, które następują potem, to miejsce, gdzie naprawdę tworzą się więzi.
Jak sprawić, by to się utrwaliło
Najtrudniejszą częścią rodzinnego wieczoru gier nie jest znalezienie odpowiedniej gry. To regularne pojawianie się. Trzeba wybrać wieczór, chronić go i rotować przez te siedem pomysłów, aby nigdy nie zrobiło się nudno.
Narzędzia losujące eliminują dwa największe punkty oporu: decydowanie, w co grać, i utrzymanie sprawiedliwości. Gdy narzędzie podejmuje decyzję, nikt nie czuje się oszukany. Gdy aktywność zmienia się co tydzień, nikt się nie nudzi.
Zacznijcie od pomysłu, który brzmi najłatwiej dla Państwa rodziny. Nie potrzeba wymyślnego sprzętu ani dwugodzinnego bloku czasowego. Trzydzieści minut turnieju rzutów monetą tworzy więcej wspomnień niż trzy godziny, gdy wszyscy wpatrują się w różne ekrany.
Losowość to sekretny składnik. Tworzy momenty, których nie da się zaplanować, reakcje, których nie da się przewidzieć, i historie, które będzie się opowiadać latami.